Home » Kolumne » Jovan Čekić_Enciklopedija raspadanja
Enciklopedija raspadanja |
||||
|
Jovan Čekić Digitalni Anđeli (I) |
||||
| U jednoj sceni „Matrixa“, momak koji raznosi poštu donosi paketić glavnom junaku, koji nakon rutinskog potpisivanja dostavnice, sa iznenađenjem shvata da je u tom paketiću „običan“ mobilni telefon. Naravno, telefon zazvoni gotovo trenutno i počinje da se odmotava klupko zvano follow instructions. Dobijajući precizne podatke o kretanju agenata i sledeći instrukcije za njihovo izbegavanje, on gotovo uspeva da se izvuče. Nedostatak znanja o strukturi produkcije realnosti unutar „Matrixa“, kao i sumnja u opravdanost svih instrukcija, dovode na kraju ove jurnjave do njegovog hapšenja. Koja je zapravo funkcija mobilnog telefona u ovoj sceni? Mobilni telefon nije ništa drugo do ona tačka, ili kanal, na kojoj se spajaju virtualno i aktualno, tačnije onaj trenutak u kome virtualno postaje akualno unutar date realnosti. Gledalac trenutno shvata da postoji nekakva virtualna slika u kojoj se koordinate glavnog junaka kao i agentata koji ga traže, nalaze u precizno ucrtanom koordinatnom sistemu tlocrta zgrade u kojoj je smeštena kompanija za proizvodnju softvera. Dakako, onaj koji putem mobilnog telefona daje instrukcije svakako na neki način „vidi“ ovu sliku. | ||||
|
||||
|
||||
|
||||
|
||||
|
||||
|
||||
| Neprestana razmena virtualnog i aktualnog određuje jedan kristal – kristal vremena, kako bi to rekao Deleuze. Pre svega jer „distinkcija između virtualnog i aktualnog odgovara najtemeljnijem rascepu Vremena kad ono napreduje diferencirajući se prema dva velika puta: čineći da prođe sadašnjost i čuvajući prošlost“. U ovoj sceni mobilni telefon sasvim paradoksalno interveniše unutar samog rascepa Vremena, zapravo sabijajući virtualno i aktualno u jednu tačku, strukturira jedan od mogućih kristala vremena. U brzoj i preciznoj razmeni sasvim elementarnih informacija, onome što Virilio naziva „nasiljem ubrzanja“ nastaju takvi kristali vremena. U ovom slučaju elementarne informacije se odnose isključivo na položaj i kretanje agenata, ali moguće je zamisliti još čitav niz informacija koje mogu biti relevantne za razvoj jedne aktualne situacije, kako bi jedan kristal vremena bio potpun. Just like the cell phone, Digital Angel® "will be a connection from yourself to the electronic world. It will be your guardian, protector. It will bring good things to you". |
||||
|
||||
|
||||
|
||||
|
||||
|
||||
|
||||
| Ono što se naziva digitalnim anđelom zapravo je implant, mikročip, ubačen u telo humanoida kako bi se nadziralo njegovo kretanje, puls, krvni pritisak i druge vitalne funkcije tela. Ovaj aparat bi takođe služio i kao identifikator u svim budućim e-biznis transakcijama tako što će slati signal od osobe koja ga nosi bilo njegovom kompjuteru, bilo kompaniji sa kojom posluje, kao neku vrstu verifikacije njegovog identiteta. Krajnji korisnik, tačnije, pretplatnik ovog monitoring sistema mogu biti medicinske, zatvorske i slične ustanove, kao i zabrinuti roditelji, ili vlasnici kućnih ljubimaca. Zapravo čitava priča i počinje sa kućnim ljubimcima koji bi ubuduće morali da imaju najjednostavnije digitalne anđele kako bi se u svakom trenutku mogao znati njihov identitet (tačnije identitet vlasnika) i lokacija. | ||||
|
||||
|
||||
|
||||
|
||||
|
||||
|
||||
| Digital Angel® sends and receives data and can be continuously tracked by global positioning satellite technology. When implanted within a body, the device is powered electromechanically through the movement of muscles and can be activated either by the "wearer" or by a monitoring facility. | ||||
|
||||
|
||||
|
||||
|
||||
|
||||
|
||||
| Moglo bi se reći da u Matrixu, mobilni telefon funkcioniše kao interaktivni digitalni anđeo. Glavni junak ne samo što posedovanjem jednog mobilnog aparata prima instrukcije, već takođe i odašilje podatke o vlastitoj poziciji. Činjenica da se odazvao na jedan poziv izmestila ga je u sasvim drugi registar od onoga u kome se do to trenutka nalazio, registar benignog i pomalo inertnog softveraša. U slučaju jednosmernih digitalnih anđela takva mogućnost je isključena, tačnije ponavlja se matrica koju je Foucault u svojim analizama institucija koje su funkcionisale na nadziranju uspostavio. Monitoring životinja, dece, bolesnih i kažnjenih, koji zastupaju pristalice digitalnih anđela zvuči suviše humano da bi se u njihove „dobre namere“ poverovalo. Ali za razliku od društva nadziranja u kome su institucije davale okvir za taj nadzirujući pogled, u društvu kontrole monitoring bi pre svega morao imati „ljudsko lice“ i dobrovoljni pristanak. Okvir monitoringa je virtualan, za njega nisu potrebne „realne“ institucije poput bolnica, zatvora ili škola, jer monitoring, naprosto, funkcioniše poput plutajućeg označitelja koji se ne vezuje ni za kakvu posebnu lokaciju, jer je sposoban da se kristališe u svakom vremenu. Nestanak klasičnih prostornih koordinata nadomešten je brzinom koja omogućava gotovo trenutno kretanje kroz lejere realnog u čijem spajanju se stukturira događanje nekog subjekta. Pitanje, da li anđeli mogu da pogreše, suvišno je jer je odgovor svakako negativan. Oni koji greše, naprosto nisu anđeli. Ili možda grešim? |
||||
|
||||
|
||||
|
||||
|
||||
|
||||
|
||||
 |
 |
 |
||
|
||||
| gore | pošalji | |||
|
||||
|
||||
|
||||
|
|
|
|
|